جهانی ازعشق

مطالب عاشقانه

نیلوفرانه دوستت میدارم

ای آنکه حتی دشنه اش را عاشقم

چون دوستت می دارم

حتی آفتاب هم که بر پوستت بگذرد من می سوزم

پاییز از حوالی حوصله‌ات که بگذرد من زرد می شوم

روسری زردت که از کوچه عبور می‌کند عاشق می شوم

و تا کفش های رفتنت ‌جفت می شوند غریب می‌مانم

و تنها وقتی گریه ای گمان نمی برم در تو من سبز می‌مانم که نیلوفرانه دوستت می دارم

نه مانندمردمانی که دوست داشتن را به عادتی که ارث برده‌اند با طعم غریزه نشخوار می کنند

من درست مثل خودم هنوز و همیشه دوستت می دارم
نوشته شده در ۱۳٩٠/٢/٩| ساعت ٢:٤۸ ‎ب.ظ| توسط گلسا| نظرات ()















قالب جدید وبلاگ پيچك دات نت