لیزی جاده چه خوب

بهانه است برای فشردن دستانت

ومن چه ساده به اعتبار آن دو زمین می خورم

و آنگاه که منو تو در چشمان یکدیگرخیره می شویم

تو چه زیبا خودرا در بلورهای سرازیر شده

از چشمم که از سر شوق است می بینی ولبخند میزنی

وهمین لبخند توست که مرا آشفته

ادامه را ه عشق با تو را کرده است...

دیوانگی آن لحظه ها را با هیچ آرامشی عوض نمی کنم

چراکه زیبایی عشق در دیوانگی آنست...

 

/ 0 نظر / 4 بازدید