این منم در آستانه فروپاشی

باز آمدم به جایی که تعلق دارم ولی پر از حرف های نگفته؛

خلوت میکنم با خاطراتم.

دوباره مینویسم از بی کسی هایم

از حرف هایی که واهمه دارم

یک درد پر از رویاهای واهی

آستانه دردِ من بلند است

اینبار تنها تر از همیشه . . .

/ 0 نظر / 4 بازدید